Veel gestelde vragen

Onder dit kopje vindt u antwoorden op veel gestelde vragen, en op vragen die om een andere reden opvallend zijn. We pretenderen niet hier een volledige lijst met alle mogelijke vragen en antwoorden te plaatsen, maar zullen in de loop van de tijd wel telkens aanvullingen doen naar aanleiding van vragen die bij ons op de praktijk gesteld werden door eigenaren. Wie weet vindt u hier het antwoord op een vraag die u zelf heeft.

Dierenkliniek Tiel-Drumpt: Onze website is een bron van antwoorden op een verzameling van veel gestelde vragen.

Bij diarree vasten, of juist niet?

Het is al langere tijd bekend dat vasten niet meer de eerste keus is als een hond of kat diarree heeft, aangezien dit schade op kan leveren voor de darmcellen en daarmee voor de darmbarrière. Zodra darmwandcellen enkele urenlang geen voedingsstoffen krijgen aangeboden, gaan ze al achteruit en als de darmbarrière beschadigd is, ontstaat er een kans op bacteriële translocatie. Dit betekent dat de bacteriën vanuit de darmen naar de bloedbaan kunnen gaan met het risico op sepsis, of bloedvergiftiging.
Het is dus altijd beter om bij diarreeklachten voer te blijven aanbieden, bij voorkeur in kleine beetjes over de dag verspreid. Het beste kunnen er functionele aminozuren (de bouwstenen van eiwitten), eenvoudige suikers, vloeistoffen en elektrolyten (mineraalzouten) gebruikt worden. Er bestaan verschillende speciale voeders die deze bestanddelen bevatten. Ook zijn er meerdere vloeistoffen beschikbaar, die de vocht- en elektrolytenbalans helpen herstellen. Deze vloeistoffen kunnen bij erge diarree initieel aangeboden worden, waarna langzaam kan worden gestart met het herintroduceren van het voer.
Wenst u hier meer informatie over, neem dan contact met ons op.

Dierenkliniek Tiel-Drumpt: Bij diarree vasten, of juist niet?

Geperste of geëxtrudeerd brok en de maagtorsie

Er wordt op verschillende plaatsen gesteld dat de kans op een maagtorsie (levensgevaarlijke verdraaiing van de maag in de buik) een stuk kleiner is bij een geperste brok in vergelijking met een geëxtrudeerd brok. Via andere informatiekanalen wordt juist gesteld dat het precies andersom is: een geperste brok geeft meer kans op een maagtorsie dan een geëxpandeerde brok.
We hebben dit voorgelegd aan de voedingsspecialist van de faculteit diergeneeskunde in Utrecht.
Geëxtrudeerde brok of geperste brok: het maakt geen wezenlijk verschil in de kans op het optreden van een maagtorsie.
Wat wel van invloed is, is de grootte van de brok. Wanneer je het risico op een maagtorsie vergelijkt bij het eten van kleinere en grotere brokken, dan blijkt dat het risico op een maagdraaiing bij een grotere brok kleiner is dan bij het eten van een kleinere brok. Overigens is de aard van de voeding slecht één aspect in het optreden van een maagtorsie. Minstens zo belangrijk is de grootte en vorm van de buik van de hond (ronde buik/borstkas versus diepe borstkas), het aantal voedingen per dag, de hoeveelheid voer per maaltijd en de mate van lichaamsbeweging van de hond net voor en net na het eten.

Het starten met Carnibest

Carnibest, te verkrijgen bij de dierenarts in Tiel (Dierenkliniek Tiel-Drumpt)
Soorten om mee te beginnen
  • Volwassen honden
    Light, Lam/Rijst, Kip/Rijst of Natuurvoer
  • Puppy’s vanaf 8 weken, of ouder bij kleine rassen
    Natuurvoer Puppy, Natuurvoer of Lam/Rijst
  • Katten
    Alle soorten
  • Om te spenen
    Natuurvoer Puppy en Natuurvoer Kitten
Het gebruik

Nadat u een worst Carnibest uit de vriezer hebt gehaald legt u deze in een plastic bakje in de koelkast. Ontdooien van Carnibest dient altijd in de koelkast te gebeuren. De verpakking kunt u verwijderen als de worst bevroren is, of als de worst half ontdooid is.

Ongeveer twee minuten voor het opdienen het te verstrekken portie voer geheel overgieten met kokend water. Geen soep van maken maar er wel voor zorgen dat al het vlees overgoten is met kokend water. Daarna op kamertemperatuur serveren. Dit ongeveer twee weken toepassen, om dieren rustig te laten wennen aan vers vlees. Voor puppy’s en kittens de aanvullende informatie die op de verpakking staat lezen en opvolgen!

Houdbaarheid

Het voer dient ontdooit te worden in de koelkast, daarna is het nog 2 dagen houdbaar in de koelkast.

Hoeveelheid

Als de dieren aan Carnibest gewend zijn kan de maaltijd volledig uit Carnibest bestaan. De hoeveelheden hangt af van het gewicht van de dieren, volwassen honden 20-30 gram per kg lichaamsgewicht per dag. Zogende honden, jonge honden en pups hebben tussen 40 en 60 gram Carnibest per kilogram lichaamsgewicht per dag nodig. Volwassen katten hebben tussen 30 en 40 gram Carnibest per kilogram lichaamsgewicht per dag nodig. Kittens en zogende katten hebben tussen 60 en 80 gram Carnibest per kilogram lichaamsgewicht per dag nodig of indien gewenst, naar behoefte.

Als een dier gewend is aan Carnibest dan hoeft er geen kokend water meer over. Wel is het ’t beste om het voer ongeveer op kamertemperatuur te verstrekken.
Wat bijvoorbeeld handig kan zijn is het voer voor een uitlaatronde van bijv. 20 minuten alvast in de voerbak te scheppen, op het aanrecht te zetten en af te dekken (is altijd beter) met een bord of folie. Dit kan beter niet gedaan worden in het bijzijn van de hond, want zodra ze het voer ruiken worden veel honden ‘wild’

Uw huisdier is overleden, wat nu?

Bij aanschaf van een pup of kitten wil je er nog liever niet aan denken, maar er komt helaas een moment van afscheid nemen. Dit moment is altijd moeilijk, en om dan nog na te moeten denken over de mogelijkheden na overlijden is zwaar. Daarom willen we u vast informeren over de verschillende opties:

1. Begraven
2. Cremeren
3. Destructie
4. Wetenschap

1. Begraven

Het is in de gemeente Tiel toegestaan om een dier in eigen grond te begraven. Met deze optie heeft u uw dier dichtbij, in eigen omgeving. U kunt zo op eigen wijze afscheid nemen. Het graf moet wel diep genoeg zijn (minimaal 75cm diep) en voor grote dieren kan dit lastig zijn.
Het is ook mogelijk om een dier op een dierenbegraafplaats te laten begraven. Hierbij kan er bijvoorbeeld een grafsteen op het graf geplaatst worden.

2. Crematie

Er zijn in Nederland verschillende dierencrematoria. Wij werken voornamelijk met dierencrematorium De Grebbehof, maar er zijn nog vele anderen. Het belangrijkste is, dat u  diegene kiest die u het meeste aanspreekt.
Bij een crematie kunt u de keuze maken tussen individuele of gezamenlijke crematie. Bij individuele crematie wordt het dier in een schone oven verbrand, zodat er ook alleen het as van één dier in ligt. Vervolgens kunt u het as terugkrijgen in een urn of asbus, om uit te (laten) strooien, te bewaren, of in de urnenmuur bij het crematorium te plaatsen.

Dierenkliniek Tiel-Drumpt: Een voorbeeld van een urn waarin u het as kunt bewaren van uw overleden huisdier.

Bij een gezamenlijke crematie worden er meerdere dieren tegelijkertijd verbrand. Het as kunt u dan niet terugkrijgen, maar wordt uitgestrooid op een strooiveld. Sommige crematoria bieden de mogelijkheid aan tot het maken van sieraden met (een deel van) het as, dit verschilt per crematorium. Ook is het maken van een pootafdruk een optie. Het crematorium neemt contact met u op om uw wensen te bespreken.
Wanneer u uw dier bij de praktijk achterlaat, haalt het crematorium hem daar op. Het is ook mogelijk om uw dier zelf naar het crematorium te brengen of hem of haar bij u thuis op te laten halen.

3. Destructie

Destructie houdt in dat het dier vanuit de dierenkliniek of het crematorium wordt opgehaald door Rendac en met meerdere kadavers (landbouwhuisdieren, slachtafval) via verbranding verwerkt wordt tot diermeel en dierlijk vet. Dit word vervolgens als biobrandstof ingezet bij energiecentrales, cementovens en bij Rendac zelf. Ook kan het overleden dier gebruikt worden voor educatieve doeleinden, alvorens ze naar het destructiebedrijf gaan.

4. Wetenschap

Sinds 2010 bestaat ook de optie om uw dier na overlijden ter beschikking van de wetenschap te stellen. Uw dier helpt aankomende dierenartsen om hun operatietechnieken of onderzoeksmethoden te verbeteren. Voorheen werden hier proefdieren voor gebruikt, met het doneren van uw huisdier zijn er dus minder proefdieren nodig. Voor omgeving Tiel is er helaas geen ophaaldienst om uw huisdier naar Utrecht te vervoeren, maar het is wel mogelijk om dit zelf te doen. Om in aanmerking te komen mag uw dier niet zwaarder zijn dan 30kg en mogen er voor zo ver bekend geen grote tumoren in buik- of borstholte zitten. Daarnaast mogen er geen duidelijke uiterlijke verwondingen zijn.
Voor verdere informatie hierover kunt u contact opnemen met de organisatie via ddc@proefdiervrij.nl of op nummer: 070 3062468

Het belangrijkst blijft dat u kiest waar u zich het beste bij voelt.
Als u nog vragen heeft, neem dan contact op met de praktijk.

Wanneer moeten melkelementen verwijderd worden?

Bij zowel hond als kat geldt dat met 6 maanden alle gebitselementen gewisseld horen te zijn, waarbij het melkelement eruit is en het volwassen, permanente element daarvoor in de plaats is gekomen. Het kan soms voorkomen dat er nog een melkhoektand of een enkele keer een kies aanwezig blijft nadat de volwassen tand al is doorgekomen. Dit is een afwijkende situatie. We zien dit vaker bij de kleinere hondenrassen. De aanwezigheid van het melkelement kan schade geven aan het permanente element en kan ervoor zorgen dat er tandplaque, tandsteen en ontsteking ontstaat tussen de melktand en de volwassen tand, aangezien ze erg dicht tegen elkaar aan zitten. Behandeling hiervan bestaat uit het verwijderen van de melktand onder algehele narcose. Vaak zit dit element al behoorlijk los, maar een enkele keer is het een volledige extractie van een hoektand of kies. Het is belangrijk het melkelement zo snel mogelijk te laten verwijderen, om schade aan de permanente tand te voorkomen. Daar komt bij dat hoe langer de melkelementen blijven zitten, des te vaster ze weer komen te zitten.

Dierenkliniek Tiel-Drumpt:Wanneer moeten melkelementen verwijderd worden?  Dierenkliniek Tiel-Drumpt: Persisterende melkhoektanden kunnen de permanente hoektanden beschadigen.

Zaagsel in het hok van uw konijn of knaagdier..schadelijk?!

Bodembedekkers voor uw konijn of knaagdier?

In dierenspeciaalzaken, dierenwinkels, tuincentra en zelfs bij dierenartsen is tegenwoordig een breed scala aan bodembedekkers te vinden voor uw konijn of knaagdier. Eén van de verkrijgbare producten is zaagsel, in de vorm van houtkrullen, houtsnippers of houtmot. Onderzoek aan het Plant Research Instituut, verbonden aan de Universiteit van Wageningen heeft echter aangetoond, dat in vrijwel alle regulier verkrijgbare zaagsel stoffen aanwezig zijn die de gezondheid van uw dier zouden kunnen schaden. Ook in andere delen van de wereld wordt men zich steeds meer bewust van de mogelijke schadelijke effecten die zaagsel kan hebben. In Amerika is het zelfs verboden zaagsel als bodembedekker voor proefdieren te gebruiken. Er bestaat echter nog geen volledige eensgezindheid over dit onderwerp tussen wetenschappers, dierenartsen en de specialist.

Dierenkliniek Tiel-Drumpt: Zaagsel in het hok van uw konijn of knaagdier..schadelijk?!

Waarom kan zaagsel schadelijk zijn?

De schadelijke effecten van zaagsel worden veroorzaakt door verschillende chemische verbindingen die van nature in het hout aanwezig zijn. Het gaat hier vooral om naaldhout, waarvan bijna al het in Nederland verkrijgbare zaagsel wordt gemaakt. Deze chemische verbindingen of aromatische koolwaterstoffen hebben enerzijds het voordeel dat ze de aangename sparren- of dennengeur verspreiden en natuurlijke insectwerende en desinfecterende eigenschappen bezitten. Echter juist deze verbindingen, waarvan de belangrijkste het abietinezuur is, zijn in verschillende wetenschappelijke onderzoeken naar voren geschoven als potentiële veroorzakers van verschillende aandoeningen bij konijnen en knaagdieren.

Wat zijn de mogelijke gevolgen voor mijn dier?

Konijnen, ratten, muizen en andere knaagdieren hebben steeds intensief contact met het materiaal in hun hok of kooi. Zaagsel bevat veel stof en via de inademing van kleine zaagseldeeltjes komt het schadelijke abietinezuur in de luchtwegen terecht. Hier zorgt het zuur voor irritatie van de slijmvliezen en beschadiging van de cellen in de luchtpijp en kleinere luchtwegen. Deze schade zorgt ervoor dat de luchtwegen gevoeliger zijn voor infectie met virussen of bacteriën, waardoor gemakkelijk een longontsteking kan ontstaan. Ook kan het zuur in de bloedbaan terecht komen en de lever beschadigen. Onderzoek heeft aangetoond dat bij dieren die op zaagsel leven verschillende leverenzymen zijn verhoogd, wat voor een afwijkende reactie op medicatie of narcose kan zorgen. Andere mogelijke gevolgen van abietinezuur zijn verzwakking van het afweersysteem en een hogere kans op de ontwikkeling van tumoren. Naast abietinezuur dat met zaagseldeeltjes kan worden ingeademd zijn er in zaagsel ook andere verbindingen aanwezig, die verdampen in de lucht. Deze geven vaak de specifieke geur aan zaagsel en kunnen irriterend werken op de ogen en luchtwegen.
Overigens zijn er ook aanwijzingen dat er in producten van loofhout stoffen zitten die irriterend zouden kunnen werken. Hier is echter nog niet veel over bekend.

Wat zijn de alternatieven?

Een goede bodembedekker voor uw dier is stofvrij, sterk absorberend voor zowel geurtjes als vocht, makkelijk in gebruik, van nature droog en bevat geen gifstoffen of schadelijke micro-organismen. Er zijn een hoop verschillende producten op de markt, elk met zijn eigen voor- en nadelen. Zo kunt u onder andere kiezen voor producten op basis van papier (snippers of pellets), gemalen maiskernen, geperste pellets van loofhout, gehakseld stro of producten gemaakt van katoen- of hennepvezels. U kunt zelf de keuze maken welk product of welke combinatie van producten voor u en uw dier het prettigst is. Let er wel steeds op dat uw dier het product niet opeet, indien het om onverteerbare bestanddelen gaat.

Conclusie op de vraag: Zaagsel in het hok van uw konijn of knaagdier..schadelijk?!

Er is helaas nog geen verder onderzoek verricht naar specifieke factoren die van invloed zijn op de schadelijkheid van zaagsel als bodembedekker. Er is geen maximale dosis van de giftige stoffen vastgelegd en het is ook niet precies bekend welke hoeveelheden zaagsel nodig zijn om tot klachten te leiden of in hoeverre zaagsel schadelijk is als er een extra laag van een andere materiaal bovenop wordt gebruikt. Daarnaast horen wij van de specialist dat het aantal patiëntjes dat met klachten wordt aangeboden waarbij er een link kan worden gelegd met zaagsel minimaal is, en dat er nog niet voldoende bewijs is dat daadwerkelijk een relatie tussen gezondheidsproblemen en huisvesting op zaagsel aantoont. We maken echter graag gebruik van het voorzorgsprincipe: gebruik geen bodembedekker van (naald)hout tot bewezen is dat het echt veilig is.

Kortom: zaagsel is een natuurproduct, maar niet per definitie een veilig product!