Rughernia en nekhernia
Wat is een (rug)hernia?
Zenuwbanen lopen van de kop naar de staart door het ruggenmerg. Het ruggenmerg is erg kwetsbaar. Rondom het ruggenmerg zitten de wervels die het ruggenmerg beschermen. Tussen deze wervels zitten tussenwervelschijven. Die fungeren als schokabsorbeerder en stootkussen bij het bewegen van de wervelkolom. De tussenwervelschijf bestaat uit twee delen: een buitenste peesachtige ring (annulus fibrosus) en een gelatine-achtige kern (nucleus pulposus). Een (rug)hernia (Hernia Nuclei Pulposi) ontstaat als er materiaal van de tussenwervelschijf tegen het ruggenmerg aan duwt en daardoor pijn, slapte van de spieren of zelfs verlamming veroorzaakt.
Er bestaan 2 soorten hernia’s.
- Type I ontstaat door scheuring van de buitenste pezige ring van de tussenwervelschijf, waardoor kernmateriaal in het ruggenmergkanaal wordt gestuwd.
- Type II ontstaat doordat het kernmateriaal tegen een verzwakt deel van de buitenste ring van de tussenwervelschijf duwt, waardoor deze uitpuilende ring op het ruggenmerg of uittredende zenuwen drukt.
Het is normaal dat met veroudering er een verminderde sterkte van de tussenwervelschijf optreedt, maar bij sommige dieren is dit proces versneld. Type I komt voornamelijk bij de chondrodystrofe rassen (rassen met korte pootjes in verhouding tot het lichaam), zoals de Teckel, Shih Tzu, Beagles en Engelse Bulldog. Dit type kan al op een leeftijd van 1 – 2 jaar optreden. Type II kan bij elk ras voorkomen en treedt meestal op bij dieren ouder dan 5 jaar.
Verschijnselen
Hernia’s komen voornamelijk in de hals en in de onderrug voor. Verschijnselen zijn afhankelijk van de locatie van de hernia. Bij een nekhernia kunnen de volgende verschijnselen zichtbaar zijn:
- Stijfjes lopen
- De kop niet omhoog willen tillen
- Niet bij de kop geaaid willen worden
Bij een rughernia kunnen de volgende verschijnselen zichtbaar zijn:
- Niet meer kunnen springen
- Dronkenmansgang
- Zwakte van de poten
- Volledige verlamming
- Niet meer kunnen plassen
De ernst van de verschijnselen varieert met de localisatie, de snelheid waarmee het ruggenmerg geraakt wordt, de hoeveelheid druk op het ruggenmerg en hoe lang dit al aan de gang is. De verschijnselen van een Type I hernia treden vaak plotseling op. Type II zorgt voor langzaam verergerende verschijnselen.
Diagnose
In het klinisch onderzoek in combinatie met röntgenfoto’s kunnen sterke aanwijzingen worden gevonden voor een hernia. Echter, op een röntgenfoto is het ruggenmerg zelf niet zichtbaar. Om de mate van impact op het ruggenmerg in beeld te brengen kan een CT of MRI scan meer informatie geven.
Therapie
De therapie hangt af van de ernst van de verschijnselen. In milde gevallen kan het afdoende zijn een behandeling in te stellen met strikte RUST, ontstekingsremmers en pijnstillers. Ook kan lasertherapie helpen bij het herstel van een hernia. In ernstige gevallen kan een operatie nodig zijn. Hierbij wordt het tussenwervelschijfmateriaal, dat in het ruggenmergkanaal terecht gekomen is, verwijderd, waarbij de druk op het ruggenmerg wordt opgeheven.
Prognose
De prognose is afhankelijk van de schade die is ontstaan in het ruggenmerg.