Konijn en castratie / sterilisatie
In de volksmond wordt bij vrouwelijke dieren over sterilisatie gesproken en bij mannelijke dieren over castratie. Technisch gezien gaat het bij beiden meestal om een castratie. De testikels en de eierstokken worden verwijderd en niet alleen afgebonden. Steriliseren kan in principe ook, hierbij wordt het konijn onvruchtbaar, maar de positieve gevolgen vanwege wegvallen van geslachtshormonen worden hierbij niet bereikt.
Het wordt aangeraden om zowel het mannelijke als het vrouwelijke konijn te castreren. Bij het mannelijke dier niet vanwege gezondheidsvoordelen, maar om de overdreven sexuele drift tegen te gaan. Een ongecastreerd mannetje is slecht te plaatsen bij soortgenoten.
Bij vrouwelijke konijnen komen kwaadaardige tumoren van de baarmoeder veel voor 50 tot 80% van de vrouwelijke konijnen ouder dan 4 jaar heeft baarmoederkanker. Om dit te voorkomen is het advies om de voedster jong te laten castreren (rond 6 maanden leeftijd).
Bij konijnen is het narcoserisico iets groter dan bij de hond en de kat. Maar we hebben echter alles bij de hand om dit risico zo klein mogelijk te houden, van speciale larynxmaskers tot uitgebreide mogelijkheden voor bewaking tijdens de narcose. Ook met het narcoserisico in het achterhoofd wegen de voordelen van castreren ruimschoots op tegen de nadelen van niet castreren.
Bij mannelijke konijnen (= rammelaars ) zakken de testikels in rond de 10-12 weken leeftijd. In de 6 tot 8 weken erna zijn de testikels nog klein en zal het seksuele gedrag gaan ontwikkelen. Vanaf 5 maanden leeftijd zal het seksuele gedrag verder ontwikkelen en kunnen ze ook gaan dekken. Helaas kunnen ze er ook al jonger bij zijn. Om die reden castreren we veel rammelaars al vanaf 3 maanden leeftijd, mits de testikels ingedaald zijn. Indien ze niet ingedaald zijn, wordt het mogelijk een wat ingewikkeldere ingreep.
Rammelaars kunnen we zelfs castreren vanaf 8 weken leeftijd, mits de testikels te zien zijn. Dit is zelden nodig maar is wel mogelijk.